دو طرف اين عبارت به خط مغاير نوشته : « صورة خط المترجم ادام اللَّه أيّامه » . كه صريح است در اين‌كه صورت خط مؤلف نقل شده و اصلِ خط مؤلف نيست . و اين عبارت در نسخه‌هاى خطى زياد به كار رفته است . و در نسخه‌اى كه بعد از اين معرفي مىشود نيز همين عبارت « صورت خط مترجم » وجود دارد ، كه استاد دانش‌پژوه در معرفى آن نسخه ، گفته‌اند كه از روى خط مؤلف كتابت شده است . بر اساس اين ، ترجمهء اين اثر در فلان تاريخ و از سوى مترجم اعلام شده ، اما اين كه وى ، خود اقدام به نگارش آن كرده باشد ، مشخص نيست و عبارت ، گوياى آن نيست . بعلاوه ، در حاشيه همين متن ، چنين نوشته و در پايان آن هم مهرى زده است : أجلت فى هذا الكتاب من أوله الى آخره نظري ، فرأيت ما آتاه لسان القلم ما زاغ عنه بصري و أنا عبداللَّه العلي المذنب محمد علي . و در آغاز نسخهء جلد دوم مترجم - رحمه اللَّه - / پس از بسم اللَّه الرحمن الرحيم چنين آمده : كتاب ايمان و كفر ، و ايمان به كسر همزه ، در لغت به معنى گرويدن ، . . . « 1 » . ترجمهء اين بخش از نسخه در روز جمعه دوم رجب 1237 به پايان رسيده است . و در پايان آن ، چنين آمده است : صورت خط المترجم دام ظلّه العالى و مهرى از وى در آن مشاهده مىشود و بر بالاى مهر نوشته شده : أجلت فى هذا الكتاب من أوله الى آخره نظرى ، فرأيت ما أتأته يد الغفلة الا ما زاغ بصرى و أنأ أضعف العباد و أقوى عباد اللَّه جرماً و جرماً . اين نسخه ، 571 صفحه دارد . 3 . نسخهء سوم ، از كاتبى بى نام است كه شامل بخش دعا و قرآن و عشرت است ، و داراى مقدمه‌اى جداگانه از سوى مترجم - / رحمه اللَّه - / است . اين نسخه ، به شمارهء 6406 از نسخ خطى دانشگاه تهران است . « 2 » اين بخش از ترجمه كه 140 صفحه دارد ، به مهر مترجم ممهور شده و بالاى آن

--> ( 1 ) . ص 351 . ( 2 ) . فهرست دانشگاه تهران ، ج 16 ، ص 259 - / 260 .